Gerd Jan Poortman: ‘Success is a journey, not a destination’

De wind in de zeilen en de zon op je rug. Op een prachtige boot over de oceaan zeilen.
Jij en de elementen. De ultieme vrijheid. Tenminste, zo lijkt het.

In de Volvo Ocean Race gaat de vrijheid van de grote oceaan hand in hand met de ijzeren discipline die noodzakelijk is voor wedstrijdzeilen op het allerhoogste niveau.

Je bent dan wel weg van de dagelijkse beslommeringen maar er is zeker geen sprake van rust. Rust is overigens ook niet iets waar het hart van een topsporter sneller gaat kloppen.

De Volvo Ocean Race is de grootste oceaan race ter wereld. De race werd in 1973 voor het eerst georganiseerd.  Door de jaren heen heeft de Volvo Ocean Race een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Wat ooit een tocht voor amateur zeilers, op zoek naar vrijheid en avontuur was is nu een high-tech zeil race voor professionele zeilers met grote sponsoren en even grote belangen.

Aan boord van iedere boot zijn 9 zeilers. Er wordt gewerkt met een wachtsysteem: vier uur op / vier uur af. Soms is het vier uur lang prachtig zeilen, in geweldige condities en daarna heerlijk slapen. Maar vaak is het vier uur lang keihard werken en je best doen om niet van boord gespoeld te worden door de vele golven die over het dek slaan. Het lijkt wel eens als of er iedere dertig seconden een zwembad over je wordt uitgestort. Bij iedere koersverandering moet 3000 kilo aan zeilen, eten, kleding en reserve materialen verplaatst worden om de boot optimaal te kunnen varen.  Met zijn 65 voet lijkt de boot groot maar de leefruimte is erg beperkt. Met negen kerels aan boord is er beneden deks weinig ruimte voor privacy.

De meeste teams bestaan uit zeilers van verschillende nationaliteiten. Ieder met zijn eigen taal en cultuur. Goede en heldere communicatie aan boord is van het grootste belang. Het vergt veel training om ’s nachts, in een storm, met golven van 20 meter hoog met regen en onweer elkaar nog steeds te begrijpen en de juiste handelingen te doen.

Ik heb de race twee keer gevaren en heb veel averij en lichamelijke schade gezien .

Zo was er de keer dat we bijna zijn gezonken omdat de boot stuk ging door de heftige golven. Of de keer dat we de mast hebben gebroken. Of die walvis die we hebben aangevaren. Ook heb ik mijn rug gebroken doordat ik door een grote golf over het dek werd gespoeld. Het omgaan met tegenslagen en deze tegenslagen omzetten naar kansen en mogelijkheden is dagelijkse kost in de Volvo Ocean Race. Je moet in jezelf, en in je team, blijven geloven.

Iedere drie jaar wordt de ‘Mount Everest’ van het oceaan zeilen gevaren.  De Volvo Ocean Race bestaat uit negen etappes en doet alle vijf continenten aan.  Onder de deelnemers tref je de beste zeilers van de wereld aan. In deze tijd van wereldwijde recessie kampt de organisatie met een sterke terugloop in het aantal deelnemers. De budgetten worden steeds kleiner. Dit houdt in dat de zeilers het verschil moeten maken en niet het materiaal.

Discipline, averij, lichamelijke schade, recessie. Alles bij elkaar geeft je dat niet echt het gevoel van vrijheid. Maar goed presteren, hard zeilen, samenwerking binnen het team en die vier uur varen met je korte broek aan en de zon op je rug. Die maken deze sport hetgene dat ik het allerliefste doe.  Succesvol doen waar je goed in bent en plezier in hebt is voor mij absolute vrijheid onder het motto ‘success is a journey, not a destination’ !

Sprekers in dit artikel