Rolstoeltennisster Esther Vergeer: ‘Sport is het sleutelwoord’

Er was eens een meisje van zes jaar oud dat naar zwemles ging. De middag eindigde in het ziekenhuis waar zij met spoed een hersenoperatie moest ondergaan. Gelukkig liep het meisje na ruim zes weken weer ogenschijnlijk gezond de deur uit, zo dacht men althans. Binnen een jaar meldde zij zich weer en ditmaal hield zij aan de ingreep een dwarslaesie over waardoor ze in een rolstoel terecht kwam.

Het verhaal van Esther Vergeer kun je eindeloos lezen en doet je iedere keer weer versteld staan, en dan hebben we het niet zozeer over haar handicap. Tijdens de herstelperiode opende zich in het revalidatiecentrum een nieuwe wereld voor de jonge Esther. Waar het de bedoeling was spelenderwijs gewend te raken aan de rolstoel, raakte Vergeer verslaafd aan sporten. Ik had posters van Monique Kalkman, Maaike Smit (beiden rolstoeltennissters) en Michael Jordan (basketballer) op mijn kamer. Al snel werd sport het sleutelwoord in het leven van Vergeer.

Tafeltennis, zitvolleybal, basketbal en tennis; de keuze was reuze en Esther bleek over een grote dosis balgevoel en spelinzicht te bezitten. Zij ontwikkelde zich in rap tempo en werd gevraagd voor het Nederlands jeugdteam rolstoelbasketbal. Twee seizoenen bij topclub Antilope waren vervolgens genoeg om te mogen aansluiten bij het nationale damesteam. Ondertussen zat ook de professionele tenniscarrière van Vergeer in de lift. Waar zij met de basketbaldames goud op het EK meepakte, werd zij door de bondscoach van het rolstoeltennis gevraagd mee te doen aan een internationaal jeugdtoernooi in Frankrijk. Hier presteerde Esther het direct tot de halve finale te komen. Let wel: op dit moment speelde Vergeer zowel rolstoelbasketbal als -tennis op het hoogste niveau én ging zij nog naar school.

Dit was dan ook het moment dat een keuze moest worden gemaakt tussen haar twee favoriete sporten. De voorkeur ging uit naar tennis, waar volgens Esther op dat moment de meeste uitdaging lag. De rest is geschiedenis. Op haar eerste Paralympische Spelen in Sydney in 2000 toonde de rolstoeltennisster zich superieur: ze pakte gouden medailles in zowel het enkel- als dubbelspel, waarin zij samen speelde met haar idool Maaike Smit. In haar individuele wedstrijden verloor Vergeer geen enkele keer. Verliezen zit haar sowieso niet in het bloed: Esther verloor tot haar volgende Paralympische spelen in 2004 slechts twee keer en bleef hierna de rest van haar carrière ongeslagen in het enkelspel.

Waar zij vroeger opkeek tegen Monique Kalkman, Maaike Smit en Michael Jordan, stapelden gouden medailles zich op voor Vergeer: zij werd maar liefst zevenvoudig Paralympisch Kampioene! Wat doe je na het beëindigen van zo’n rijke tenniscarrière? Dat was voor Esther niet zo moeilijk: zij stortte zich op haar eigen foundation. ‘Ik voelde dat ik iets terug wilde doen voor de maatschappij en voor al die kinderen met een handicap die zo graag willen sporten. Het is jammer dat de stap tussen het kind/gezin en een ‘normale’ sportvereniging nog altijd groot is. Ik denk dat het heel goed is als sporten waar mogelijk geïntegreerd worden. Voor gehandicapte kinderen is het fijn een veilige omgeving te hebben om in te sporten. Indien dit op een ‘normale vereniging’ kan, samen met andere kinderen die een handicap hebben, hebben zij toch het gevoel deel te zijn van normale sportvereniging en dus van een ‘normaal’ leven.

Ook bij het NOC*NSF, waar Esther adviseert op het gebied van Paralympische sporten, wordt toegewerkt naar een betere integratie van gehandicapte- en valide sport. Ik denk dat er meer aandacht is gekomen in de afgelopen jaren en dat ook de soort aandacht is veranderd. De focus ligt nu steeds meer inhoudelijke op de sport en niet zozeer naar op de medische achtergrond van de sporter. En ik denk dat als valide en gehandicapten sporten samengaan er ook een hele mooie natuurlijk overgang van aandacht en belangstelling kan ontstaan.

In haar rol als directrice van het ABN AMRO World Wheelchair Tournament merkt Esther de toegenomen positieve aandacht voor de paralympische sport. Ondanks het feit dat veel tijd, kennis en ervaring nodig is om de aangepaste sporten tot in de vezels van grote organisaties door te laten dringen, heeft ze vertrouwen: Het zou een heel mooi streven zijn als de gehandicaptensport een vanzelfsprekendheid zou zijn bij de sporter zelf, bij sportverenigingen én bij evenementen. En dit binnen de breedtesport en binnen de topsport.

Ben je geïnspireerd geraakt door het verhaal van rolstoeltennisster Esther Vergeer? Zij is inzetbaar voor presentaties waarin ze haar indrukwekkende verhaal op open wijze vertelt. Motivatie, passie en enthousiasme zijn de sleutel in de vertelwijze van Esther. Door haar brede ervaring in de topsport gecombineerd met haar kennis als directrice van de Esther Vergeer Foundation alsmede het ABN AMRO World Wheelchair Tournament, weet ze moeiteloos toepasbare situaties uit de sport en het bedrijfsleven te benoemen. Om Esther Vergeer als spreker te boeken klik je hier.