Ploegentijdrit

De Parkeerplaats stond vol met wielertrucks toen ik een dag voor onze raboploegentijdrit aankwam bij ons hotel. Binnen krioelde het van de renners. Ons golden girls team (Leontien van Moorsel, Minke Smeets-Smabers, Danielle de Bruijn en ik) verbleef in een echt equipe hotel.  Alsof we niet anders gewend waren begaven we ons nonchalant begaven tussen renners als Mark Cavendish en Taylor Finney. Die middag stond een training op het programma op het WK-parcours met de Bemelerberg en de Cauberg.
www.pass4suresale.com

Op onze strakke carbon-fietsen van Beone met echte tijdritwielen verkenden we het parcours. Tijdens de training werd het duidelijk dat we de standaard ploegentactiek zouden moeten loslaten. Zoals Leontien het na onze training subtiel verwoordde: ‘Ze zijn allemaal toppers in hun eigen sport.’ Want waar Danielle een astma-aanval kreeg bij het beklimmen van de Cauberg, kwam bij mij al op het eerste stuk naar beneden een diepgewortelde angst weer om hoog. Ondanks mijn fietskilometers van de afgelopen maanden, bleek mijn val tijdens een trainingskamp in de Sierra Nevada (Spanje) in voorbereiding op de Spelen van 2008 nog steeds een spelbreker te zijn. Met mijn mountainbike viel ik toen met een snelheid van bijna 70 km/h. De schrik zit er nog steeds goed in. Ondanks de aanmoediging van een voorbijrazende Leontien dat mij niets kan gebeuren, bleeff ik mijn remblokjes tot de rand toe af te branden. In de aangepaste ploegentactiek zouden ze mij achterlaten in de afdaling om samen weer de snel afgedaalde Danielle halverwege de beklimming op te pikken.

In de praktijk trok Leontien het eerste stuk net iets te fanatiek door, waardoor de helft van onze ploeg al snel verzuurde. Ik had tegen die tijd al mijn hoogste hartslag van de hele tijdrit gehaald: in de eerste van twee afdalingen, één die volgens de wielerkenners niet eens bestond. Tijdens het WK van de mannen werd ik daar door mijn man regelmatig aan herinnert: ‘kijk, Kirs. Hij legt gewoon zijn benen op zijn fiets om te rekken, waar bij jou de rook van je remmen kwam!’ Zoals Ducrot het altijd mooi verwoord, hebben we een flink jasje uitgedaan.  Het kost enige moeite om het uit mijn pen te krijgen, maar deelnemen was belangrijker dan winnen.070-684

Sprekers in dit artikel